παράλογο

Κάτι πίνεις δεν εξηγείται αλλιώς!
Δεν ξέρεις τι θες και με παιδεύεις....
Έρχεσαι και φεύγεις όποτε γουστάρεις στη ζωή μου.
Σαν τι έρχεσαι και σαν τι φεύγεις ούτε εσύ ξέρεις ούτε εγω....
Επιβεβαίωση ζητάς θαρρω.
Κι εγώ όσο κι αν προσπαθώ δυσκολεύομαι να μην σου την δώσω....
Σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου, εμφανίστηκες από το πουθενά και κατάφερες  να με γεμίσεις με πανέμορφα καρδιοχτύπια.
Με πήγες σε μέρη που δεν μπόρεσε να με πάει ποτέ κανεις.
Σου εμπιστεύτηκα  την πληγωμένη μου καρδιά απλόχερα γιατί έδειξες ότι κι εσύ είχες πολύ ανάγκη όσα ζούσαμε.
Κι εκεί που ξεκίναγε κάτι, του έδινες μια κλωτσια και το γκρέμιζες.
Και ύστερα εξαφανιζόσουν.
Κι έγω έμενα σαν τον μαλάκα να προσπαθω να καταλάβω τα γεγονότα.
Ποτέ δεν σε πήρα να σε ρωτήσω τι και πώς... δεν ήθελα να σε ενοχλήσω....
Απλά περίμενα.... σε περίμενα!
Και όσο έλειπες η καρδιά μου πόναγε...
Πόναγε πολύ... όπως κανεις άλλος δεν την είχε πληγώσει.
Πονάω ακόμα κάθε φορά που τα σκέφτομαι.. κάθε φορά που σε σκέφτομαι....
κι ας έχουν περάσει χρόνια!
Χανόσουν για μήνες και ξαναεμφανιζόσουν σαν να είμασταν χτες μαζί...
Μου φερόσουν τέλεια, σαν να ήσουν ο πιο ερωτευμένος άνθρωπος στη γη......
Και μετά ξαφνικά, εξαφανιζόσουν....
Την τρίτη φορά που το έκανες, δεν άντεξα και σου μίλησα!
Δεν άντεχα να μην ξερω τι θες και τι νιώθεις.... σε ήθελα αλλά δεν ήξερα αν σε έχω...
Τότε με φίλησες για πρώτη φορά... κάναμε έρωτα για πρώτη φορά!
Δεν ήξερα τι γίνεται............. η καρδιά μου είχε φύγει έξω από το στήθος μου από ευτυχία!
Νόμιζα ότι επιτελους μπήκαμε σε μια σειρά... ότι το μαρτύριο είχε τελείωσει.
Αλλά όχι!!!!!!!!!!!!!!!
Ύστερα από λίγο πάλι χάθηκες!
Κι αφού πέρασαν μηνες πάλι με έψαξες!
Πλέον όμως είχα βάλει σκοπό να μην ξαναγυρίσω.
Κι όσο σε απαρνιόμουν τόσο με κυνηγούσες.
Ξαφνικά ακούστηκαν κάποιες άσχημες φήμες για σένα.
Δεν ξερω αν  ισχύουν.... που φοβάμαι ότι έχουν μια δόση αλήθειας...
Τότε ήταν που σε διέγραψα από μεσα μου...
Εξαιτίας σου άλλαξε η στάση μου απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους.
Δεν το περίμενα ότι θα μου στοίχιζε τόσο πολύ αυτή η "σχέση".
Όταν αναρωτήθηκες για την αλλαγή στη συμπεριφορά μου, σου αποκάλυψα όσα ξέρω για τις φήμες.
Τσαντίστηκες πολύ.... Με διέγραψες κι εσύ!
Ύστερα από καιρό η ζωή μας έφερε πάλι στον ίδιο δρόμο.
Κάποια στιγμή επανέφερες το θέμα και ήθελες να το συζητήσουμε...
Σου άνοιξα την καρδιά μου και σου  εξομολογήθηκα τα πάντα....
Και τότε μου πέταξες το θρυλικό ¨δεν ξερω τι θελω, ψάχνομαι. Δεν έχουμε κάτι. Όσα συνεβησαν μεταξύ μας τα ξέχασα, τα προσπέρασα.Μην μένεις πίσω"
Δεν ήθελα να σου δώσω κι άλλη ικανοποίηση κι ετσι τα τελευταία χρόνια  που μιλάμε "φιλικά"  σου έδειχνα ότι κι εγώ το έχω ξεπεράσει.
Είσαι κοντά μου κι δείχνεις ότι με αγαπάς πολύ... αλλά χωρίς να έχεις διευκρινήσει μέσα σου αυτή την αγάπη.
Σήμερα κάναμε μια ανδρομή στο παρελθόν και πάλι.
Ξεθάψες φωτό και βίντεο της εποχής που είμασταν μαζί και μου τόνιζες πόσο όμορφα περνάγαμε και πόσο ευτυχισμένος ήσουν πλάι μου!
Προτίμησα να μην απαντήσω αλλά επέμενες για ένα σχόλιο.
Όσο κι αν απεύφεγα να σου το δώσω... τελικά ήξερες τον τρόπο για να μου το πάρεις.
Γιατί απλά ξέρεις πώς να παίρνεις αυτό που θες από μένα....
Κι εγώ είμαι αδύναμη για να σου αντισταθώ ακόμα κι αν ξέρω ότι θα το μετανιώσω σε ένα λεπτό.
Σου θύμισα λοιπόν....  όσα δεν ανάφερες εσύ....
 και με πολύ κυνικό τρόπο είπες .... "το προσπερνω!"
Έχω πέσει πάλι στα πατώματα!
Όχι γιατι είμαι ακόμα ερωτευμένη μαζί σου .... αλλά γιατι σου επιτρέπω να με πληγώνεις.
Γιατί σου επιτρέπω να παίζεις με την ψυχή μου.
Γιατί σου φουσκώνω τον εγωισμό και φαίνομαι η αδύναμη της παρέας.
Ενώ στη πραγματικότητα εγώ είμαι η δυνατή κι εσύ ο αδύναμος!
Θελω να ξεφύγω από σένα.....
Ελπίζω να τα καταφέρω, γιατί όσο καλός κι αν είσαι, δεν αξίζεις!
Δεν μου αξίζεις!