μια χούφτα άμμο

Όταν είσαι παιδί κάνεις όνειρα... αμέτρητα όνειρα!

Όταν μεγαλώνεις κάνεις σχέδια... άπειρα σχέδια!

Όταν αγαπάς δίνεις υποσχέσεις ... χιλιάδες υποσχέσεις!

Αν σου ζητήσει κανείς να το υπολογίσεις αριθμητικά, αυθόρμητα θα πεις “όσοι είναι οι κόκκοι της άμμου” και θα χαμογελάσεις.

Μα η ζωή δεν είναι τόσο ειδυλλιακά παραμυθένια.

Συνήθως βγαίνουν ελάχιστα απ ότι περιμένεις.

Αυτό δεν σου αρέσει κι απογοητεύεσαι.

Βρέθηκες προχτές σε μία παραλία.

Έκατσες στην ακρογιαλιά και έπαιξες λιγάκι με την άμμο.

Βλέποντας τη, θυμήθηκες όλα όσα ευελπιστούσες να κάνεις και να ζήσεις παλιά....

Τις πρώτες φιλίες σου, τους χαμένους σου έρωτες, τα καρδιοχτύπια για το πτυχίο, το άγχος για την δουλειά και τόσα άλλα...

Διαπίστωσες πόσο εύκολα η άμμος γλιστρούσε από τα χέρια σου.

Μια θλίψη σε πλημμύρισε για λίγα λεπτά.

Συνειδητοποιείς πόσο διαφορετική είναι η ζωή σου από αυτό που θα ήθελες για σένα...

Σου έρχεται στο μυαλό κάτι που σου έλεγαν παλιά.... “Χτίσε στην πέτρα” !

Γελάς με την επιπολαιότητα που έδειχνες τόσα χρόνια, με αποτέλεσμα ένα μάτσο λάθος αποφάσεις , αλλά παραδέχεσαι ότι αν τα ξαναζούσες από την αρχή, πάλι τα ίδια θα έκανες!

Γιατί αυτός είσαι εσύ!

Ένας ρομαντικός ονειροπόλος!