Βαλίτσα


Με έπιασε προκοπή και πήγα να καθαρίσω το πατάρι.
Μέσα σε όλα τα πράγματα διέκρινα την κόκκινη βαλίτσα μου.
Αγοράστηκε για ένα ταξίδι που δεν έκανα ποτέ!
Σκίρτησε λίγο η καρδιά μου.
Σκέφτηκα πόσο χρειαζόμουν διακοπές!
Κι εκείνες που θα πήγαινα ματαιώθηκαν την τελευταία στιγμή...
Την κατέβασα ευλαβικά ... καθόμουν και την κοιτούσα για πολύ ώρα.
Ταξίδεψα λίγο με την φαντασία μου.
Βρέθηκα σε ηλιόλουστες, αμμώδεις, ερημικές παραλίες, να κάνω ηλιοθεραπεία!
Μετά  έκανα οδοιπορικά, σε βουνίσια μονοπάτια, που οδηγούσαν σε μεγάλους καταρράχτες με γάργαρα νερά!
Περπάτησα σε νησιώτικα πλακόστρωτα δρομάκια αναζητώντας την πιο παραδοσιακή ψαροταβέρνα!
Τα βράδια "ονειρευόμουν" ότι καθόμουν με παρέα σε μια παραλια, γύρω από την φωτιά, τραγουδώντας, υπό τον ήχο μιας ακουστικής κιθάρας!
Τι όμορφες εικόνες!
Πέρασε η ώρα!
Καλά τα όνειρα, αλλά έπρεπε να προσγειωθώ στον πραγματικό κόσμο, όπου με περίμεναν χίλιες δυο υποχρεώσεις.
Γέμισα την βαλίτσα με παλιές φωτογραφίες από εκδρομές και ταξίδια που έκανα στο παρελθόν και την ξαναέβαλα στο πατάρι.
Τώρα κι αυτή μπορεί να ταξιδέψει,  με την φαντασία της, μέσα από τις αναμνήσεις μου!