Κονσερβοκούτι



.... πεταμένο στη γωνιά, παρατημένο!
Τσακισμένο, πατημένο... άχρηστο πια!
Μα τόσο "λυμπιστερό" όταν ήταν γεμάτο!
Κάποτε στεκόταν καμαρωτό στο ράφι κάποιου σούπερ μάρκετ.  Και τώρα?
Βλέπεις, όταν κάνουν μαζί σου την δουλειά τους και δεν σε χρειάζονται πια ... δεν σε υπολογίζουν!
Λες και δεν έχεις συναισθήματα!  Τι κι αν είσαι τσίγκινο?  Ας μην κάνουμε ρατσιστικές διακρίσεις...
Ακόμα κι εσύ μπορείς να κάνεις όνειρα! Πόσο θα ήθελες να ήσουν κάπου χρήσιμο!
Να γινόσουν, για παράδειγμα, γλαστράκι ή  βάση για κερια... ακόμα και κουτί για μαρκαδόρους.. Δεν σε ένοιαζε...
 Αλλά όχι, όπως τώρα,  να κυλιέσαι δεξία κι αριστερά, καταμεσής του δρόμου.. Αυτό ήταν κάτι που δεν το άντεχες..
Μέσα στη στεναχώρια σου, το μόνο που σου έλειπε ήταν η βροχή.
Πω πω... τι δυνατά που πέφτουν οι σταγόνες!
" Άουτς! Άάάάουτς! Τι είναι αυτό? Πονάει!" ... Χαλάζι νομίζω το λένε.
" Μην με βαθουλώνεις με μανία!", φωνάζεις, αλλά κανείς δεν ακούει την κραυγή σου!
Δεν ακούν στ` αλήθεια ή προσποιούνται?  Άλυτο μυστήριο!
Επιτέλους, μετά απο ώρα η βροχή σταμάτησε!
Εσύ, έχεις σφηνώσει σε κάποιο χαντάκι.
Φοβάσαι τις ρόδες κάποιου αυτοκινήτου, που χωρίς να σου δώσει σημασία, θα έρθει να παρκάρει από πάνω σου. Σίγουρα εκεί θα αφήσεις... την τελευταία σου πνοή.
Μα να! Κάποιος σε κοιτάζει!  Σε πιάνει με το χέρι.
Κάτι λέει αλλά δεν καταλαβαίνεις. Δεν μιλάει σε σένα..... μονολογεί!
Σε τοποθετεί σε μια σακούλα.
"Εεεε! Τι κάνεις? Πού με πας? Είναι σκοτεινά εδω μέσα!"
Πάλι φωνάζεις μόνος? Είναι εκνευριστικό!
Αλλά όχι, Κάποιος σου απαντάει τώρα! Η φωνή ακούγεται μέσα από την σακούλα.
Είναι ένα κουτί αναψυχτικού.
"Μην φοβάσαι! Γλύτωσες!   Μας πάνε για ανακύκλωση!"
Ανακύκλωση? Αυτό είναι!  Η ζωή σου απέκτησε νόημα ξανά! Θα είσαι πάλι χρήσιμο!