Παράθυρο


Χαζεύω έξω από το παράθυρο.
Δυστυχώς οι πολυκατοικίες γύρω γύρω μου κόβουν την θέα και μου χαλάνε την αισθητική.
Αυτό όμως είναι το τίμημα όταν ζεις στο κέντρο της πόλης.
Σήμερα έχω νοσταλγική διάθεση και θέλω να δω την πόλη με ρομαντική ματιά.
Δεν θα γκρινιάξω για τα κακώς κείμενα.... θα τα παραβλέψω!
Βλέπω παλιά αρχοντικά σπίτια που πλέον είναι ακατοίκητα και μισογκρεμισμένα και σκέφτομαι  πώς να ήταν στις δόξες τους?
 Ποιοι να έμεναν σε αυτά? Πώς να ήταν στην καθημερινότητά τους?
Προσπαθώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση τους και φαντάζομαι πώς θα ήταν η ζωή μου σε μια τέτοια περίπτωση!
Ύστερα σκέφτομαι ποιοι να ήταν οι πρώτοι ένοικοι σε κάθε πολυκατοικία που βλέπω?
Με γνώμονα τις παλιές ελληνικές ταινίες που μας περιέγραφαν την αίγλη της παλιάς Αθήνας βάζω την φαντασία μου να οργιάζει.
Όλη η πόλη γεμάτη μικρές γειτονιές με συνοικιακά μαγαζάκια, αυλές, πλατείες, καφενεδάκια, λατέρνες!
Παρέες όλων των ηλικιών ξεχύνονται από παντού. Όλοι γνωρίζονται λίγο πολύ μεταξύ τους.
Μεροκαματιάρηδες, χομπίστες, σεβάσμιοι, διακεκριμένοι, ονειροπόλοι, μικροαπατεονίσκοι, τετιμπόιδες, καπιταλιστές. Μια πόλη γεμάτη κόσμο....   γεμάτη με τις όμορφες και στενάχωρες ιστορίες τους
Ποια θα ήμουν άραγε αν ζούσα τότε? Σε ποια "κοινωνική τάξη" θα άνηκα?
Ποιο απ` όλα θα ήταν το σπίτι μου?  Θα ήμουν ευτυχισμένη?
Και γυρνώντας στη δική μας εποχή ... πώς θα ήμουν τώρα? Θα ήμουν ικανοποιημένη από τις επιλογές μου?
Σιγά σιγά, οι πολυκατοικίες λες και είχαν χαθεί έξω από το παράθυρό μου.
Έβλεπα, με τα μάτια της ψυχής μου, την ομορφιά που ήθελα να δω.
Την αγνότητα, την καλοσύνη, τον σεβασμό, το φιλότιμο, την εμπιστοσύνη, την φιλοξενία....
έννοιες που στην εποχή μας έχουν ξεχαστεί...
Λαχταρώ να είχα γεννηθεί εκείνα τα χρόνια που δεν είχαν εκλείψει όλα αυτά.
Ανοιγοκλείνω για άλλη μια φορά τα μάτια, κι αντικρίζω την ωμή αλλά κι άσχημη πραγματικότητα.
Μια νεαρή μητέρα  μαζί με το μικρό της, στο καρότσι, ψάχνουν κάτι που τρώγεται μέσα σε ένα κάδο απορριμάτων. Ένας αλλοδαπός, ανενόχλητος, ουρούσε σε ένα δέντρο παραπέρα και δύο πρεζάκια  στην απέναντι γωνιά του δρόμου ετοιμάζοταν να πάρουν την δόση τους.....