Άδεια εταζέρα

Σε αγάπησα πολύ.

Ήσουν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους για μένα.

Είχαμε αδυναμία ο ένας στον άλλο.

Μπορεί να μην το πολυδείχναμε ότι νιώθαμε έτσι, μα μέσα μας το ξέραμε.

Μου έμαθες πολλά πράγματα.

΄Ο,τι έχω κι ότι είμαι είμαι σήμερα, το χρωστάω σε σένα.

Όλο αυτόν τον καιρό βασανίστηκες πολύ με την υγεία σου.

Μα πάντα ήσουν αξιοπρεπής.

Νιώθω ότι τον τελευταίο καιρό δεν ήμουν αυτή που έπρεπε απέναντί σου.

Είχα κι εγώ τις σκοτούρες μου και δεν σου έδειξα την αγάπη που χρειαζόσουν από μένα.

Ξέρω ότι σε πλήγωσα.

Φάνηκα πολύ εγωίστρια και έβαλα εσένα σε δεύτερη μοίρα.

Μπαμπάκα μου, έφυγες πριν αποκαταστήσω την σχέση μας όπως θα ήθελα.

Έχω βάρος στην καρδιά μου από τότε.

Έχουν περάσει χρόνια που δεν είσαι ανάμεσά μας και δεν πέρασε μέρα που να μην σε συλλογιστώ.

Ζω κολλημένη σε όσα έζησα πλάι σου, προσπαθώντας να σε κρατήσω ζωντανό μέσα μου.

Σου μιλάω με την σκέψη μου, εκλιπαρώντας την συγχώρεσή σου για την τότε αδιαφορία μου.

Έχω γεμίσει το σπίτι μου με εικόνες σου, για να σε βλέπω και να θυμάμαι τα λάθη μου, προσπαθώντας να γίνω καλύτερος άνθρωπος.

Τώρα, θα βάλω την πιο αγαπημένη φωτογραφία σου πάνω στην καινούρια μου άδεια εταζέρα.