Φανταστικέ μου φίλε

Γεια σου φιλαράκο!

Ξέρω ότι δεν υπάρχεις με σάρκα και οστά.

Σε επινόησα μέσα στο κεφάλι μου γιατί δεν μου αρέσουν οι άλλοι που κυκλοφορούν εδώ γύρω.

Ξέρω ότι εσύ θα με ακούσεις χωρίς να με προδώσεις.

Θα με συμβουλέψεις με καλοσύνη κι όχι με δόλο.

Θα μείνεις κοντά μου στα εύκολα και κυρίως στα δύσκολα.

Δεν θα με κακολογήσεις, ούτε θα με ρουφιανέψεις.

Θα σιωπήσεις εάν το έχω ανάγκη.

Θα είσαι δίπλα μου, κι όχι μπροστά μου ή πίσω μου.

Ξέρεις, πολλοί με πλεύρισαν πουλώντας μου φιλία.

Αλλά παρατήρησα ότι είχαν πονηρά κι εγωιστικά κίνητρα.

Δεν νοιάζονταν για μένα.

Πληγώθηκα κάποιες φορές...

Εθελοτυφλούσα κάποιες άλλες...

Έφτασα να θέλω να εκδικηθώ.... μα, ποιο το νόημα?

Γιατί να πέσω στο επίπεδό τους?

Έτσι φιλαράκο έφυγα!

Τους γύρισα την πλάτη μια για πάντα!

Περιπλανήθηκα για λίγο μονάχος στα σκοτεινά μου μονοπάτια, προσπαθώντας να ορθοποδήσω και να ανασυγκροτηθώ.

Όταν τα κατάφερα... σκέφτηκα εσένα!

Τότε σε δημιούργησα στο μυαλό μου.

Με σένα θε να πορευτώ....

Έχει πιο πλάκα.

Ξέρεις τι συνειδητοποίησα?

Δεν είμαι τρελός...

Εσύ ουσιαστικά είσαι εκείνη η φωνούλα μέσα μου....

Η συνείδησή μου, που με συμβουλεύει σύμφωνα με όσα ξέρω.

Αυτή που με προτρέπει να γίνω καλύτερος και σοφότερος.

Αυτή που μου λέει “στοπ” όταν αρχίζω να ξεφεύγω.

Με βοηθάς να γίνω πιο δυνατός!

.... Σε ευχαριστώ!